هافستد معتقد است که زبان خنثی نیست بلکه، هم پرورش‌دهنده و هم انتقال‌دهنده فرهنگ است. ادلی ( Edley ) به این نکته اشاره می‌کند که چگونه آنچه با زبان انجام می‌شود توسط «مجموعه تفاسیر»، «دیدگاه‌های شخصی» و « دشواری های بینشی» تعیین می شود. ایده‌ها تنها در صورتی بیان می‌شوند که زبان واژه‌‌ی مناسب برای بیان آنها را داشته باشد. همچنین، پیدایش واژه در زبان می‌تواند، ایده‌های جدید تولید کنند.

لذا به نظر می‌رسد که فرهنگ محیط آموزش مجازی را باید از طریق درنظر گرفتن توانایی زبانی دانشجویان‏ و آشنایی آنها با زبان تعلیم و آموزش محیط آموزشی مجازی، بررسی کرد.

استفاده‌ی از حداقل استانداردهای زبانی در محیط های آموزشی مجازی نظیر آزمون‌های تافل و IELTS نشان‌ می‌دهد که در واقع اگر دانشجویان‏ در زبان محیط آموزشی مجازی با هم رقابت کنند، می‌توانند در محیط آموزشی مجازی به نحو مؤثری شرکت کنند. اما، این امر می‌تواند تا اندازهای دشوار باشد چرا که همان‌گونه که وندن براندن و لامبرت ( Lambert & Vanden Branden ) خاطر نشان می‌کنند، ممکن است زبان را در عوض آنکه در جایگاه وسیع ارتباطات قرار دهند، تا حد یک پدیده‌ی ماشینی و فنی تنزل دهند‏.